«Θα ήθελα να ανακοινώσω την απόφαση για αποχώρησή μου από την ενεργό δράση έπειτα από 15 χρόνια με την ιδιότητα του διαιτητή ποδοσφαίρου, που υπηρέτησα με πάθος έχοντας περάσει πολλές χαρές και λιγοστές λύπες μετά από 1044 επίσημα παιχνίδια, όπου αγωνιζόμουν τα τελευταία 7 χρόνια στην FOOTBALL LEAGUE με τελευταίο μου παιχνίδι το πρόσφατο φιλικό ανάμεσα στη ΝΙΚΗ Πολυγύρου και στον Π.Ο. Τρίγλιας για τη μνήμη του Αναστάσιου Καστρέτσιου, ενός ανθρώπου που αγάπησε το ποδόσφαιρο όσο κανείς.
Όλα ξεκίνησαν το 2003 και τώρα πλέον έφτασε θεωρώ η στιγμή να κλείσει ο κύκλος αυτός, ίσως νωρίς, ίσως όχι. Ένα όμορφο ταξίδι στο οποίο έζησα έντονα και όμορφα συναισθήματα. Όλα τα ωραία όμως κάποτε τελειώνουν… Έτσι λοιπόν το πλήρωμα του χρόνου ήρθε αυτή τη στιγμή και για μένα. Έναν χώρο που αγάπησα και προσπάθησα να τιμήσω με συνέπεια και εντιμότητα όλα αυτά τα χρόνια, κοιτάζοντας όλους στα μάτια μέχρι σήμερα.
Αποχωρώ με καθαρή τη συνείδησή μου, κάτι το οποίο δεν άλλαζα με καμία άνοδο σε κατηγορία και καμία διάκριση. Σίγουρα υπάρχει κάποια πικρία, κάτι όμως που δεν θα ήθελα να αναλύσω. Η προίκα που μου αφήνει η διαιτησία είναι η εκτίμηση κάποιων ανθρώπων του χώρου του ποδοσφαίρου, στους οποίους προσπάθησα να φανώ αντάξιος για την εμπιστοσύνη που μου έδειξαν και ελπίζω να ανταποκρίθηκα.
Επειδή για μένα ήταν, είναι και θα είναι προτεραιότητα και στόχος της ζωής μου το ήθος και η αξιοπρέπεια, αυτό που θα ήθελα να πω στους νέους συναδέλφους μου είναι το εξής: «Όταν φτάσει η στιγμή της αποχώρησης, να νιώθεις καλά με τον εαυτό σου, χωρίς να έχεις αλλάξει τις αξίες και τα ιδανικά σου».
Θέλω να ευχαριστήσω μέσα από την καρδιά μου όλους τους συναδέλφους διαιτητές, παλιούς και νέους, που συνυπήρξαμε στα γήπεδα αυτά τα χρόνια για την άψογη συνεργασία και να τους ευχηθώ καλή συνέχεια στο έργο τους, που μόνο εύκολο δεν είναι. Να πετύχουν τους στόχους τους, να θυμούνται πως ο διαιτητής παίζει πάντοτε «εκτός έδρας», ότι η διαιτησία είναι λειτούργημα, αφού ο διαιτητής θεωρείται δικαστής του δευτερολέπτου και να το βλέπουν ως άθλημα και όχι ως επάγγελμα.
Επίσης, να πω ευχαριστώ για την συμπαράσταση στα άτομα που ήταν δίπλα μου σε όλη αυτή την διαδρομή μου και με στήριξαν ηθικά, που όταν αγωνιζόμουν στο χορτάρι, πάντα τους σκεφτόμουν και έπαιζα και για αυτούς. Ένα μεγάλο ευχαριστώ αξίζει στη σύζυγό μου για όλα αυτά που έκανε για μένα και για την υπομονή της.
Θέλω να ευχαριστήσω ακόμα τους δεκάδες φίλους που απέκτησα από τον χώρο του ποδοσφαίρου, τους απλούς φιλάθλους όλων των ομάδων, τους ποδοσφαιριστές και βέβαια τους ηρωικούς παράγοντες των ομάδων που με ανέχτηκαν και γενικότερα τους υγιείς εργάτες του ποδοσφαίρου.
Τέλος, ζητώ συγνώμη σε κάποιους που αδίκησα με τα σφυρίγματά μου αυτά τα χρόνια και να διαβεβαιώσω ότι αυτά οφείλονταν καθαρά και μόνο σε ανθρώπινα λάθη.
Η αγάπη μου για τη διαιτησία και το ποδόσφαιρο, που υπηρέτησα, δεν θα σβήσει ποτέ….»

Νέα Μουδανιά, 23-4-2018
Με τιμή,
Απόστολος Σημαιάκης
Πρώην διαιτητής ποδοσφαίρου